رفت ماه با صفای بندگی

                                 باز هم من ماندم و شرمندگی

بعد از این شبها دگر آواره ام

                                نیست چاره مضطر بیچاره ام

باز هم من ماندم و واماندگی

                                   سرنوشت ما شده جاماندگی

رفت افطار و سحرها از کفم

                                  من خودم بر غفلت خود واقفم

 دوست دارم یه بار دیگه بگم الهی العفو... تا مرا پناهی دهی